De sabbats

 

goddess

1 november: Samhain 
Samhain is het afscheid van het oude jaar en het begin van het Keltische Nieuwe jaar. De 'donkere tijd' is aangebroken. Traditioneel is de nacht van Samhain net zoals de nacht van Beltane de nacht waarop de sluiers tussen de werelden het dunst zijn en de invloeden van de ene wereld kunnen doordringen in de andere wereld. Waar Beltane echter met geboorte geassocieerd wordt, wordt Samhain met de dood geassocieerd. Voor wie in reïncarnatie gelooft is dat de dood die aan het leven voorafgaat zoals de nacht aan de dag voorafgaat.

Het Wiel van het Jaar

Het Wiel van het Jaar begint met Samhain, ook wel Hallowe'en of Allerheiligen genoemd. Dit is het Keltische Nieuwjaar, wanneer de sluier tussen de werelden van leven en dood erg dun is. Samhain is het feest van de doden. Paganisten schenken aandacht aan degenen die hen zijn voorgegaan en richten zich op het mysterie van de dood. Voor Paganisten is de dood onderdeel van het leven, en dus waard gevierd te 

 

goddess

21 december: Yule 
Yule wordt gevierd op de korste dag met de langste nacht. Vanaf nu zullen de dagen weer opnieuw langer worden en zal de Zon opnieuw hoger aan de hemel klimmen. Yule is de belofte van de bevruchting.

Yule is de tijd van de Winterzonnewende, wanneer de zon herboren wordt. Binnen de Noorse Tradities is Yule het Nieuwjaar. Het is een tijd van conceptie - zowel in de natuur als in de menselijke psyche. 

 

1 februari: Imbolc
Veertig dagen na de kortste dag volgt de (gemiddeld) koudste dag en vanaf nu zal het langzaam weer warmer beginnen te worden. In de natuur is het de tijd waar de aarde opnieuw omgeploegd en bevrucht wordt, en de donkere tijd die begon met Samhain is nu definitief voorbij. Dit is het feest van het licht.

Imbolc, ook wel Oimelc of Candlemas, is de tijd van het ontwaken van het land en de groeiende kracht van de Zon. De Godin wordt gezien in haar aanzicht als Maagd, het Altaar wordt versierd met sneeuwklokjes, de verkondigers van de lente. Het aspect van geboorte speelt in dit feest een grote rol. 

 

goddess

21 maart: Ostara 
Ostara is het moment van de lente-evening, de dag die steeds langer wordt haalt de nacht in en dag en nacht zijn nu eventjes even lang. Zoals Yule de belofte van de bevruchting is, is Ostara de belofte van de geboorte. Het Engelse woord 'Easter', evenals het Duitse 'Ostern' wat voor ons 'Pasen' is, is afgeleid van de naam van de godin Ostara. Eieren werden gezien als een symbool voor de belofte van de geboorte, vandaar de gewoonte om elkaar bij dit feest eieren te geven met daarop een wens. Ook de Haas werd gezien als een symbool voor de komende explosie van nieuw leven met de volgende grote sabbat van Beltain. Omdat deze (paas)ei en (paas)haas symbolen zo diep geworteld waren heeft het Christendom deze heidense symbolen uiteindelijk tot de hare gemaakt.

Lente-equinox 

Nacht en dag zijn even lang. De zon groeit in kracht, het land begint tot leven te komen. Voor veelPaganisten is het de jachtroep van de God die hen leidt naar dans en ritueel. Dit feest is ook gewijd aan Eostre, de Anglo-Saksische godin van vruchtbaarheid. Paganistische symbolen als de Haas en het Ei, die nu bij Pasen horen, zijn aan Haar gewijd. 

goddess

1 mei: Beltane 
Veertig dagen na Ostara barst eindelijk de natuur uit in een explosie van nieuw leven. Alles staat nu in bloei, alle knoppen barsten open en alle loofbomen hebben frisse nieuwe bladeren. Zoals Samhain de winter aankondigde, zo kondigt Beltane de zomer aan. Zoals Samhain het feest van de doden is, is Beltane het feest van het nieuwe leven.

 

21 juni: Litha, Midzomer
Litha is het moment van de langste dag en de kortste nacht en de tegenpool van Yule. De opkomst en ondergang van de zon hebben nu hun meest Noordelijke punt bereikt en de stand van de zon is nu het hoogst aan de zuidelijke hemel. Bij dit feest wordt de zon geëerd.

 

1 augustus: Lughnasadh 
Veertig dagen na de langste dag volgt de (gemiddeld) warmste dag en vanaf nu zal het langzaam weer kouder gaan worden. Lugnasadh is het feest van het offer. In de natuur is dit het begin van de graanoogst. Een deel van het zaad zal de mensen tot voedsel dienen en een deel zal bewaard worden om na Imbolc opnieuw ingezaaid te worden.

Paganisten oogsten wat ze hebben gezaaid, vieren de vruchtbaarheid van de natuur en danken de Goden voor hun overvloed. Een thema is 'offer' - zonder graan te oogsten zal er nooit brood zijn. 

 

21 september:Mabon Herfst-equinox  
Opnieuw zijn dag en nacht in evenwicht, maar de schaduwen zullen winnen. Het donkere gezicht van de Godin en de God toont zich, en het is tijd ons op te maken voor de komende winter. 

Mabon is het moment van de herfst-evening, de nacht die steeds langer werd staat op het punt opnieuw de dag in te halen en dag en nacht zijn nu eventjes even lang. Na Mabon zal de zon steeds meer Zuidelijk opkomen en ondergaan tot opnieuw de kortste dag aangebroken is met Yule.

 

Het Wiel van het Jaar
We keren nu terug naar Samhain en zo hebben we het acht-spakige wiel van het jaar gevierd: de vier Keltische maanfeesten en de vier Germaanse zonnefeesten. Voor heksen zijn de feesten tegelijkertijd vieringen en een manier om te communiceren me de krachten van de Oude Goden. Het mag geen verbazing wekken dat veel van de vieringen samenvallen met feestdagen van de christelijke kalender. Aangezien deze agrarische feesten heel diep in de volksgeest verankerd zaten is de kerk er nooit volledig in geslaagd ze te verbannen. De enige optie die restte was ze dan maar te integreren binnen het christelijke kader. Voor heksen kunnen de natuurmysteriën niet simpelweg gereduceerd worden tot geschreven dogma's of leerstellingen. Hekserij is en blijft een mysterie-religie die veeleer een intuïtieve interpretatie vergt